Archief - Psychiater gezocht (ADD)

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Erpi

Legacy Member
Hey,
Een aantal maanden geleden had ik uiteindelijk besloten om aan de alarmbel te trekken en een ADD diagnose vast laten stellen.
Bovenop de ADD heb ik ook zware depressie en slik ik nu 150mg Wellbutrin/dag die binnen ongeveer 2 weken zouden moeten werken (eerst nam ik een SSRI).

Ik krijg nu Ritalin modified release voorgeschreven van mijn psychiater, maar ik wist van het begin al dat het niet zo goed zou werken omdat ik dit vroeger ook moest nemen en er nare bijwerkingen van kreeg.
En inderdaad, het werkt niet, zelfs bij 60mg (max veilige dosering) voel ik niets. Een aantal dagen geleden nam ik per ongeluk 90mg omdat ik het gewoon was om 3 capsules van 20mg te nemen en mijn nieuw pot capsules van 30mg bevatte.
Voor het eerst begon ik de effecten van de ritalin te voelen en was alles zoals het hoorde te zijn. Het probleem is dat 90mg/dag een te hoge dosering is om steeds te blijven nemen (en ook duur). Hoe hoger de dosering, hoe zwaarder de bijwerkingen ook zijn, wat voor mij momenteel van minder belang is zolang ik maar mijn werk kan doen zonder elke 5 minuten afgeleid te worden.

Ik vroeg aan mijn psychiater of ik niet op dextroamphetamine zou kunnen overschakelen omdat het bij veel mensen veel betere resultaten levert als Ritalin. Maar jammer genoeg wou ze het niet aanhoren, ze zei dat ze onder geen omstandigheden me dex zou voorschrijven en dat als de Ritalin niet helpt ik gewoon pech heb. Ze heeft er totaal geen ervaring mee en de bijwerkingen schrikken haar te fel af.
Toch wil ik graag op een veilige en legale manier dex uitproberen voor ik uit wanhoop naar dealers stap.
Weet dat ik overkom als een junkie, maar het is echt hatelijk om met al die concentratie problemen te zitten...

Dus nu is mijn vraag: Kent iemand een psychiater die wel ervaring heeft met dex en geen schrik heeft om het voor te schrijven? Ik woon in Limburg (België) dus liefst in mijn buurt maar desnoods kan ik wel een einde rijden.

Alvast bedankt.

P.s.: Deze thread staat ook op drugsforum.nl, maar aangezien dex veel wordt voorgeschreven in Nederland en het een Hollandse site is verwacht ik weinig nuttige reacties. Het proberen waard?

schuppekens

Legacy Member
Als je vaste psychiater al weigert om dat voor te schrijven betwijfel ik het dat een andere psychiater dat wel gaat doen. Heb je voor je ADD (hoewel deze term eigenlijk fout is) al andere oplossingen gezocht?

Sick`

Legacy Member
schuppekens zei:
Als je vaste psychiater al weigert om dat voor te schrijven betwijfel ik het dat een andere psychiater dat wel gaat doen. Heb je voor je ADD (hoewel deze term eigenlijk fout is) al andere oplossingen gezocht?

Ik ken het middel niet, maar uit ervaring kan ik zeggen dat sommige dokters nogal snel iets durven voorschrijven waar anderen van op hun achterste voeten gaan staan. Sommige psychiaters/psychologen zijn ook soms verre van bekwaam om de juiste hulp te bieden, en de eerste dat tegen mij het woord "pech" gebruikt ziet mij gewoonweg niet meer terug :)

Erpi

Legacy Member
schuppekens zei:
Als je vaste psychiater al weigert om dat voor te schrijven betwijfel ik het dat een andere psychiater dat wel gaat doen. Heb je voor je ADD (hoewel deze term eigenlijk fout is) al andere oplossingen gezocht?

Medicatie heeft een belangrijke plaats in de behandeling van ADHD. Veel mensen vragen ons of het niet zonder medicatie kan. Wij vinden van niet. Behandeling met medicatie is zeer effectief. Bij de meerderheid van de patiënten worden de symptomen veel beter hanteerbaar. ADHD is een neurobiologische stoornis. Er is een verminderd functioneren van bepaalde gebieden van de hersenen en een verminderde activiteit van boodschapperstoffen, de neurotransmitters, zoals dopamine en noradrenaline. Medicatie corrigeert deze verminderde activiteit.
-source: http://www.adhdcentraal.nl/medicatie/

Al heel mijn leven kamp ik met schuldgevoelens omdat ik dingen doe die typisch zijn aan ADD en heb er al altijd iets aan proberen te doen zonder dat ik zelfs wist dat ik AD(H)D had.
Momenteel werk ik aan een vrij zwaar stage project waar veel denk werk bij te pas komt en de dagen dat ik die 90mg Ritalin neem tegen over de dagen dat ik niets neem verschillen met dag en nacht. Het probleem is dat mijn lichaam zulke dosis niet aan kan want de bijwerkingen zijn te zwaar.


Sick` zei:
Ik ken het middel niet, maar uit ervaring kan ik zeggen dat sommige dokters nogal snel iets durven voorschrijven waar anderen van op hun achterste voeten gaan staan. Sommige psychiaters/psychologen zijn ook soms verre van bekwaam om de juiste hulp te bieden, en de eerste dat tegen mij het woord "pech" gebruikt ziet mij gewoonweg niet meer terug :)

Mensen met AD(H)D hebben problemen met hun dopamine/noradrenaline, daarom ook dat veel ADD'ers kampen met depressie.
Ritalin en alle andere methylfenidaat producten werken door deze 2 stoffen langer actief te houden door de afbraak te remmen terwijl Dexedrine je meer dop/nor geeft.
Daarom ook dat sommige mensen beter reageren op Ritalin en andere op dex. Bovendien heeft dex ook minder bijwerkingen nadat het is uitgewerkt, iets wat Ritalin nogal veel heeft.

Nadat ik achter dex vroeg zei mijn huidige psychiater dat ze het niet wilde voorschrijven omdat het hart problemen kan veroorzaken en ze totaal niets wist over het product omdat het niet in haar handleiding stond.
Ze is dan ook 1 van die psychiaters die gewoon een flowchart van begin tot einde volgen.

Fox Mulder

Legacy Member
Het staat je altijd vrij om een tweede opinie na te pluizen. Spreek er over met een andere arts. Weeg verschillende expertises af met elkaar

Erpi

Legacy Member
Fox Mulder zei:
Het staat je altijd vrij om een tweede opinie na te pluizen. Spreek er over met een andere arts. Weeg verschillende expertises af met elkaar

Dat is het probleem nu net. Hoewel het legaal verkrijgbaar is in België willen veel psychiaters het niet voorschrijven omdat ze er te veel schrik van hebben of gewoon te weinig van af weten.
In Nederland wordt Dexedrine als 2de keus gebruikt, terwijl het hier taboe is. Als ik dan naar Amerika ga kijken worden zulke producten vaker voorgeschreven als Ritalin en met zeer goede resultaten. Als het zo een gevaarlijk product zou zijn mocht het zelfs niet eens verkocht worden op grote schaal.

De reden dat ik deze topic dan ook heb geopend is zodat ik een 2de mening zou kunnen krijgen van een psychiater die er wel ervaring mee heeft.

Fox Mulder

Legacy Member
Zoals ik zei, spreek andere artsen aan. Moet daarvoor geen psychiater zijn. Leg uw klachten uit, en als ge hetzelfde voorschrift krijgt, leg uit klachten ivm dat medicijn voor aan die arts.

edit: om ADD te behandelen heb je niet altijd altijd een psychiater nodig. Psycholoog en/of goede huisarts kunnen soms ook helpen.

Persoonlijk vind ik dat medicatie + therapie het beste helpt. Huisarts + psycholoog (geen psychiater dus).

Sick`

Legacy Member
Erpi zei:
Mensen met AD(H)D hebben problemen met hun dopamine/noradrenaline, daarom ook dat veel ADD'ers kampen met depressie.
Ritalin en alle andere methylfenidaat producten werken door deze 2 stoffen langer actief te houden door de afbraak te remmen terwijl Dexedrine je meer dop/nor geeft.

Werkt die medicatie dan geen depressies in de hand? (Hoger dopamine gehalte heeft een lager seratonine gehalte als gevolg).

Erpi

Legacy Member
Sick` zei:
Werkt die medicatie dan geen depressies in de hand? (Hoger dopamine gehalte heeft een lager seratonine gehalte als gevolg).

1 van de bijwerkingen is inderdaad depressie omdat er een inbalans ontstaat, maar mijn serotonine gehalte is momenteel veel hoger als mijn dopamine. Dit blijkt uit het feit dat ik tijdens mijn SSRI behandeling na een maand 12-14 uur per dag moest slapen en nog steeds moe was. Bovendien vertoon ik veel symptomen van dopamine tekort.
Ik vraag me nog steeds af waarom ze me zelfs een SSRI voorschreef terwijl alles wees op een dopamine tekort.
Had ergens gelezen dat psychiaters altijd eerst met een SSRI beginnen omdat ze ervanuit gaan dat een depressief persoon meestal een serotonine tekort heeft -> flowchart volgen ipv zelf na te denken.

Preske

Legacy Member
Erpi zei:
Ik vroeg aan mijn psychiater of ik niet op dextroamphetamine zou kunnen overschakelen omdat het bij veel mensen veel betere resultaten levert als Ritalin. Maar jammer genoeg wou ze het niet aanhoren, ze zei dat ze onder geen omstandigheden me dex zou voorschrijven en dat als de Ritalin niet helpt ik gewoon pech heb. Ze heeft er totaal geen ervaring mee en de bijwerkingen schrikken haar te fel af.

Ik denk dat ze het beu is dat haar patienten zelfdiagnoses stellen.

Erpi

Legacy Member
Preske zei:
Ik denk dat ze het beu is dat haar patienten zelfdiagnoses stellen.
Ik heb haar nooit verteld wat ik denk te hebben, wist zelfs niet eens wat er mis was en waarom. Ik luisterde alleen maar en gaf antwoord op al haar vragen.
Achteraf pas beginnen research doen, maar toch bedankt voor je input.

Sick`

Legacy Member
Preske zei:
Ik denk dat ze het beu is dat haar patienten zelfdiagnoses stellen.

Meedelen dat een voorgeschreven geneesmiddel niet het gewenste resultaat levert heeft toch niks met zelfdiagnose te doen? Als ze niks anders weet aan te vangen zou ik toch ook een poging doen om zelf iets voor te stellen alvorens op een ander te gaan (je kan toch moeilijk met de problemen blijven zitten? Dat stapelt zich op en maak je bvb de depressie enkel maar erger mee).

Preske

Legacy Member
Erpi zei:
Ik heb haar nooit verteld wat ik denk te hebben, wist zelfs niet eens wat er mis was en waarom. Ik luisterde alleen maar en gaf antwoord op al haar vragen.
Achteraf pas beginnen research doen, maar toch bedankt voor je input.

opnieuw, zelf diagnose. Als ge het beter denkt te weten dan een professioneel... sja.

Sick` zei:
Meedelen dat een voorgeschreven geneesmiddel niet het gewenste resultaat levert heeft toch niks met zelfdiagnose te doen? Als ze niks anders weet aan te vangen zou ik toch ook een poging doen om zelf iets voor te stellen alvorens op een ander te gaan (je kan toch moeilijk met de problemen blijven zitten? Dat stapelt zich op en maak je bvb de depressie enkel maar erger mee).

Daar gaat het toch niet over? Als ge als patient afkomt met "ik heb gelezen dat dit beter werkt" dan is dat voor veel mensen in de medische sector een rode vlag.

Sick`

Legacy Member
Preske zei:
opnieuw, zelf diagnose. Als ge het beter denkt te weten dan een professioneel... sja.

Daar gaat het toch niet over? Als ge als patient afkomt met "ik heb gelezen dat dit beter werkt" dan is dat voor veel mensen in de medische sector een rode vlag.

Als ge u niet geholpen voelt heeft de professional in mijn ogen gefaald. Aan sommige zaken valt weinig te doen, maar dan is het ook aan de geneesheer van de redenatie duidelijk te motiveren en er voor te zorgen dat uw patient het begrijpt. Begrijpelijk dat de patient dan zelf naar mogelijke oplossingen of alternatieven op zoek gaat. Ge gaat tenslotte naar een geneesheer met de hoop om geholpen te worden, je kan het toch moeilijk opgeven als zijn eerste medicatie niet aanslaat en weigert iets anders te proberen? Als ik tegen mijn huisarts zeg dat iets niet werkt dan stelt hij iets anders voor tot zijn middelen uitgeput zijn. Als zijn middelen uitgeput zijn denk ik ook niet dat hij er vies van is mij iets voor te schrijven dat ik zelf voorstel en voor mij niet gevaarlijk lijkt te zijn. Ik kan me inbeelden dat hij van bepaalde ideetjes niet wild is of het risico niet wil nemen omdat hij er niet mee vertrouwd is, maar in dat geval zou hij zich kunnen informeren in zijn kringen. Vaak ook krijg je een "diagnose" te horen maar legt de arts niet duidelijk uit wat dat nu juist allemaal inhoud en ga je naar huis met een hele hoop vragen waarvan je het antwoord dan uiteindelijk maar op het internet moet gaan zoeken. Probeer jezelf als de patient in te beelden: zou jij met een aandoening kunnen leren leven als je weet dat er mensen zijn die er minder last van hebben omdat ze een ander middel of betere hulp krijgen? Zonder die zekerheid of dat werkt of niet is het erg moeilijk om je aandoening te leren accepteren.

Niet offensief bedoeld he, maar ik sukkel ook met mijn gezondheid en ben het stilaan kotsbeu dat ik nog steeds niet volledig weet waaraan ik toe ben en waar ik wel/niet goed aandoe, en of ik met die gevolgen nu al dan niet moet leren leven, en hoe ik er in godsnaam mee moet leren leven, en waarom ..., en of het normaal is dat ..., en ... :)

Bart Religion

Legacy Member
Spoel uw rilatine door met een blikje red bull sugar free. Dan werkt dat straffer (bij mij toch).

Ik neem ook niet die modified release, die is veel duurder en werkt minder goed. Wel lang langer mja.

Je moet daarvoor ook niet bij een psychiater gaan. Mijn huisarts schrijft mij dat voor toen ik zei dat ik mij niet goed kon concentreren.

Indigostar

Legacy Member
ADD is overrated.
Ik bedoel daarmee niet neerbuigend te doen tov jou. Het wordt gewoon zo vaak terecht en onterect gebruikt als diagnose wanneer ze het niet weten.

Ze gaan jongeren drogeren met amfetamine-achtige producten die vaak op lange termijn net zoals GIF bijwerkingen gaat beginnen vertonen.

Als je voelt dat de medicatie je helpt, zeker niet stoppen.
Maar overweeg dan op z'n minst ook een psycholoog of een of ander hulpverlener te zoeken die je kan helpen met je "coping" gedrag - of hoe je omgaat met uitdagingen, moeilijkheden en negatieve gevoelens/gedachtens.

Het kan soms een hele uitdaging zijn om dit allemaal in balans te houden.
Er bestaan veel hulpmiddelen of technieken die je kunnen helpen om je gedachten te "gronden" en wat lichter te maken.

Mentaliseren is zo'n voorbeeld. Zoek dat maar eens op. WIKI echter geeft ne nogal droge versie van dit gegeven. Het komt erop neer dat je je ervaringen in een juistere perspectief leert zetten, en niet telkens jezelf erbij neerhaalt mentaal.

Anderzijds zijn er ontspanningsoefeningen die je in het moment kan doen als je voelt dat je helemaal jezelf verliest.
ONT-SPANNEN, wil zeggen in goede banen leiden.

Blijkbaar ben je heel gevoelig voor stress en ben je heel gevoelig in het algemeen.
Denk hier eens over na.

Hier is niets mis mee, maar in ons prestatie-gerichte maatschappij is dat natuurlijk niet behulpzaam in onze functie of toebedeelde rolletje die we achten te spelen.

Maar toch, daarom, schenk aandacht aan je nood aan stilte/rust en probeer werk te vermijden dat je helemaal zot maakt. Maak tijd voor momenten waar je in de spiegel kijkt en enkel positieve zaken kan zeggen over jezelf. Wanneer je opstaat, ook al voelt dit niet zo, wees dankbaar aan jezelf/God dat er een nieuwe dag is. Fake it, till you make it. En zo langzaam aan zal je je mentale focus wat balanseren, ipv vaak enkel zware mentale constructies die je ook ziek maken!

je moet dringend dingens opzoeken waarmee je stress kan aarden, dit kan sport zijn ,maar er zijn ook andere manieren.

Tenslotte nog dit.
Pas goed op, nu je nog "jong" bent, met ideeën aan te meten die je aangeleerd krijgt over jezelf.
Je denkt nogal veel over jezelf, maar echt, welke gedachtens zijn er nu werkelijk voor jou van belang?

Natuurlijk enkel opbouwende, positieve en zelfbevestigende gedachten.
Als je nog eens een gedachte tegenkomt en je "ikjes" voelen de neiging om te zeggen, dat ben ik! dan draag je daar ook tot op zekere hoogte de gevolgen van.
Wees daarom HEEL bewust van welke gedachten je aanneemt, zodanig dat die verweven geraken met je zogezegde mentale identeit.

Volgens mij heb je nog wel een en ander te leren over zelfliefde, zelfvergeving en zitten er hier en daar nog wat trauma's die emotioneel nog niet volledig verwerkt zijn.

Zou dit kunnen?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan