Vandaag nog eens de trein genomen, het was zeker 5 jaar geleden. Slechts een paar minuten vertraging, dus dat viel nog mee. Maar ik vond het nog meer deprimerend dan vroeger. Die verkrotte huisjes langs de spoorlijnen, tonen echt aan hoe Belgïe in sneltempo verloedert.
En het station waar ik moest overstappen gaf ook maar een povere indruk. Tegelkes aan de muren die er een halve eeuw hangen, maar nooit echt in de mode zijn geweest. Je durft je niet vasthouden aan de ijzeren balustrades want die zijn zo verroest dat je een tetanusspuit nodig hebt. Dan maar hopen dat je je evenwicht niet verliest op de natte trappen. En terwijl je je adem inhoudt om niet ongemakkelijk te komen van sigarettenrook van de onzin verkopende breezersletjes, en je broek optrekt opdat ze niet nat zou worden van de naar pis en kots stinkende smurrie waar je instaat... kijk je naar een reclamebord van Hugo Boss.
I mean... you got to admit... omgeven door marginaliteit en verloedering sta je op een reclamebord van Hugo Boss te kijken

Je zou eerder reclame van antibacteriële zeep verwachten. Of Durex, want de conversaties van de breezersletjes die stonden te roken in de gang deden mij direct aan anticonceptiva denken...