Archief - Effexor gebruikers?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

omg_bad_parents

Legacy Member
Ik neem nu 4 jaar Effexor en dat is het zevende anti-depressivum in de rij. Het is dat het inderdaad veel erger is zonder, maar ik heb het idee dat mijn eigen zelf over het algemeen er niet echt ok bij vaart. Ik denk dat ik op alle vlak buiten de depressie beter functioneerde. Ik zeg ik denk want mijn geheugen is geen fluit waard.
Ik vroeg mij af of er hier nog mensen deze nemen en vooral of iemand ervaring heeft van de stap na Effexor, een andere pil of geen pillen meer.

Senseo

Legacy Member
Dit vraag je best aan uw arts. Het is ook verschillend van persoon tot persoon. Anti depressiva is voor dat extra steuntje.
Het belangrijkste was toch nog steeds om therapie te volgen. Ik nam enkele maanden Efexor maar ik weet eigenlijk zelf niet of ik er echt iets aan had. Waarschijnlijk wel maar toch niet in die mate zoals therapie. Als je u desondanks slecht blijft voelen is therapie echt aan te raden.

glashelder

Legacy Member
Wat Taste zegt. Overleg gewoon met je arts/psychiater. Ik neem op dit moment antidepressiva waar ik 0,0 bijwerkingen of last van heb, dus zo kan het ook. Als het niet ok voelt (na 4 jaar), is het waarschijnlijk niet de juiste medicatie voor jou.

Amaryliss

Legacy Member
Daar sluit ik me bij aan! Overleggen met uw dokter is het best in dit geval.
Ik kan wel ook zeggen dat het vaak erg moeilijk is om na jarenlang gebruik van antidepressiva nog te stoppen, maar dat ligt misschien bij u wel anders.
Er zijn in ieder geval genoeg antidepressieve met minder (of andere) bijwerkingen, dus er zijn zeker nog voldoende opties. :)

fiestaboyke

Legacy Member
IK gebruik zelf ook al een jaar of 10 effexor en heb die gedachtegang ook lang gehad ... Er zijn tijden dat ik mezelf verwijte maakte dat ik niks waard was en dat ik er beter niet was en heb er (en ben er niet fier op moest je dit denken) op een bepaald moment zelf een einde aan proberen te maken ... het zit idd vooral in het "koppeke" en ge moet uzelf proberen niet altijd negatief te bekijken ... ik heb soms nog dagen dat dat moeilijk is, das waar maar het lukt wel meerendeels .... En over dien efexor ja, als ik die 1 dag vergeet in te pakken dan sta ik den dag erna op met een ongeloofelijk slecht gevoel, misselijk, draaierig, nergens goesting in ... Dus (en dat heeft men vader me in de tijd gezegd) als da 1 pilleke voor de rest van u leve elke dag 1tje, u een beter gevoel geeft, so what .... Ik moet het nemen omdat een bepaalde stof in m'n hersenen zich niet voldoende uit zichzelf aanmaakt, so be it!!! Sterkte iig en vooral, PRAAT erover... ik ben ook geen prater maar als je je slecht voelt moet je naar iemand stappen om de kans te geven dat het betert ...

V8x

Legacy Member
Kijk langdurig gebruik is helemaal niet de bedoeling van antidepressiva. Antidepressiva zijn er om u in de moeilijkste momenten te helpen maar zullen nooit de oorzaak van je depressie aanpakken. Het is al te gemakkelijk om te denken dat een pilleke je problemen zullen oplossen, het enige wat die pillen doen is dat je het niet meer zo aantrekt. Het stompt rationeel en emotioneel volledig af. Ze blokkeren niet alleen je depressieve gevoelens maar ook alle andere gevoelens. Ik heb al met heel veel mensen die antidepressiva namen te maken gehad en iedere keer dacht ik: 'daar heb je weer zo'n zombie'. De enige manier om van je depressie af te geraken is de oorzaak aanpakken, en dat kom je te weten bij de psychiater.

Anekdotisch verhaal: moeder en vader van een jongen van 2 jaar nemen allebei al jaren antidepressiva, het kind is echt een heel vrolijk kind, constant lachen en plezier hebben. Maar moeder en vader reageren helemaal niet op hun kind, ze staren volledig emotieloos en met afgestreken gezicht voor zich uit. Zombies. Als je zelf kinderen hebt dan zal je begrijpen dat de glimlach van je zoon of dochter je altijd zelf zullen doen lachen, hoe slecht je je ook voelt. Bij deze mensen was dat niet het geval. Voelen ze zich nog depressief? Nee, ze voelen gewoon niks meer.

Ik hoop echt dat mensen die langdurig antidepressiva nemen de moed en de kracht vinden om hun gebruik af te bouwen en er mee te stoppen (nooit plots stoppen met antidepressiva!). Zoek hulp op andere manier, al besef ik dat het gemakkelijker gezegd is dan gedaan.

Bv202

Legacy Member
V8x zei:
Kijk langdurig gebruik is helemaal niet de bedoeling van antidepressiva. Antidepressiva zijn er om u in de moeilijkste momenten te helpen maar zullen nooit de oorzaak van je depressie aanpakken. Het is al te gemakkelijk om te denken dat een pilleke je problemen zullen oplossen, het enige wat die pillen doen is dat je het niet meer zo aantrekt. Het stompt rationeel en emotioneel volledig af. Ze blokkeren niet alleen je depressieve gevoelens maar ook alle andere gevoelens. Ik heb al met heel veel mensen die antidepressiva namen te maken gehad en iedere keer dacht ik: 'daar heb je weer zo'n zombie'. De enige manier om van je depressie af te geraken is de oorzaak aanpakken, en dat kom je te weten bij de psychiater.

Anekdotisch verhaal: moeder en vader van een jongen van 2 jaar nemen allebei al jaren antidepressiva, het kind is echt een heel vrolijk kind, constant lachen en plezier hebben. Maar moeder en vader reageren helemaal niet op hun kind, ze staren volledig emotieloos en met afgestreken gezicht voor zich uit. Zombies. Als je zelf kinderen hebt dan zal je begrijpen dat de glimlach van je zoon of dochter je altijd zelf zullen doen lachen, hoe slecht je je ook voelt. Bij deze mensen was dat niet het geval. Voelen ze zich nog depressief? Nee, ze voelen gewoon niks meer.

Ik hoop echt dat mensen die langdurig antidepressiva nemen de moed en de kracht vinden om hun gebruik af te bouwen en er mee te stoppen (nooit plots stoppen met antidepressiva!). Zoek hulp op andere manier, al besef ik dat het gemakkelijker gezegd is dan gedaan.

Onzin. Antidepressiva is wel degelijk geschikt voor langdurig gebruik en dit kan effectief mensen helpen. Het is echter vooral afhankelijk van persoon tot persoon. Ik ken genoeg mensen die AD nemen en die lopen er absoluut niet bij als zombie. Als je erbij loopt als een zombie dan betekent dit dat je de verkeerde medicatie neemt.

Ik neem zelf al lange tijd Efexor en loop er niet bij als een zombie. Ik ervaar nog steeds exact dezelfde gevoelens als vroeger, alleen zijn er meer positieve en zijn de negatieve gevoelens minder intens.

Ik denk dat je antidepressiva verwart met antipsychotica...

Lt. KroftDünkel

Legacy Member
V8x zei:
Kijk langdurig gebruik is helemaal niet de bedoeling van antidepressiva. Antidepressiva zijn er om u in de moeilijkste momenten te helpen maar zullen nooit de oorzaak van je depressie aanpakken. Het is al te gemakkelijk om te denken dat een pilleke je problemen zullen oplossen, het enige wat die pillen doen is dat je het niet meer zo aantrekt. Het stompt rationeel en emotioneel volledig af. Ze blokkeren niet alleen je depressieve gevoelens maar ook alle andere gevoelens. Ik heb al met heel veel mensen die antidepressiva namen te maken gehad en iedere keer dacht ik: 'daar heb je weer zo'n zombie'. De enige manier om van je depressie af te geraken is de oorzaak aanpakken, en dat kom je te weten bij de psychiater.

Anekdotisch verhaal: moeder en vader van een jongen van 2 jaar nemen allebei al jaren antidepressiva, het kind is echt een heel vrolijk kind, constant lachen en plezier hebben. Maar moeder en vader reageren helemaal niet op hun kind, ze staren volledig emotieloos en met afgestreken gezicht voor zich uit. Zombies. Als je zelf kinderen hebt dan zal je begrijpen dat de glimlach van je zoon of dochter je altijd zelf zullen doen lachen, hoe slecht je je ook voelt. Bij deze mensen was dat niet het geval. Voelen ze zich nog depressief? Nee, ze voelen gewoon niks meer.

Ik hoop echt dat mensen die langdurig antidepressiva nemen de moed en de kracht vinden om hun gebruik af te bouwen en er mee te stoppen (nooit plots stoppen met antidepressiva!). Zoek hulp op andere manier, al besef ik dat het gemakkelijker gezegd is dan gedaan.

Antidepressiva maken u geen zombie waarbij alle emoties worden uitgeschakeld. Ik denk dat gij ander pillen bedoelt.

"Grappig" dat ge zegt dat ge de oorzaak van n depressie bij een psychiater komt te weten. Het enigste wat die doen is pillen voorschrijven gebaseerd op hun buikgevoel.

Overigens van Effexor heb ik ook gehoord dat er veel bijwerkingen zijn.

Lt. KroftDünkel

Legacy Member
Bv202 zei:
Onzin. Antidepressiva is wel degelijk geschikt voor langdurig gebruik en dit kan effectief mensen helpen. Het is echter vooral afhankelijk van persoon tot persoon. Ik ken genoeg mensen die AD nemen en die lopen er absoluut niet bij als zombie. Als je erbij loopt als een zombie dan betekent dit dat je de verkeerde medicatie neemt.

Ik neem zelf al lange tijd Efexor en loop er niet bij als een zombie. Ik ervaar nog steeds exact dezelfde gevoelens als vroeger, alleen zijn er meer positieve en zijn de negatieve gevoelens minder intens.

Ik denk dat je antidepressiva verwart met antipsychotica...

Antipsychotica die stompen u idd af. Risperdal en consoorten.

Een maat van mij nam Effexor en kreeg daar geheugen- en concentratiestoornissen van(dacht ik). Achja, afhankelijk van mens tot mens.

Lt. KroftDünkel

Legacy Member
Prodigy zei:
Effexor dat is best straf spul ze, moeilijk om van af te geraken naar wat ik al gehoord en gelezen heb... een hardcore AD als het ware. Op lange termijn lijkt het me geen gezonde oplossing. Onlangs deze getuigenis gezien, triest verhaal:

VIDEO: Paul's recovery from antidepressants |

Serotonine syndroom zeker? Dat heeft niets te maken met het medicijn an sich, maar gewoon dat de patient in kwestie al normale serotonine levels heeft. Als ge dan SSRI's inneemt, swingt uw serotonine de pan uit en da's extreem neurotoxisch. Gevolg: beschadigd zenuwstelsel en mensen herstellen daar nooit volledig van.

Jimz

Legacy Member
Intresante topic moet ik zeggen !!

Ik heb da gebruikt heb ondertussen ook al heel wat rommel gestest. op het moment gebruik ik venlafaxine retard en sypralexa. varianten erop. Ik voel me futloos lig de hele dag op de sofa en shit geen energie meer.

het probleem is soms dat je medicatie nodig hebt en dat je psy zelf nog niet goed weet welke het beste voor je is omwille dat iedereen er anders op reageerd.
op dit forum erover praten helpt ook wel wat tips and tricks

zord1

Legacy Member
Ik heb al van jonge leeftijd "angststoornis" "depressie" en zo verder.
maar heb altijd al schrik gehad van psychiatrische medicatie en heb het daarom nauwelijks genomen.
(Buiten eens een kalmeer pil hier en daar, die trouwens ook heel verslavend zijn)

Het verbaast me niet dat er steeds meer mensen dit soort medicatie gebruiken. Ze maken ons verslaafd aan vanalles dat niet goed is voor ons.
Hoe sneller we doodgaan, hoe minder pensioen ze ons moeten uitbetalen... en daar zijn bepaalde delen van de maatschappij heel blij om.

Volgens mij is onze cultuur/maatschappij ziek in zijn hoofd,
en om er deftig in te kunnen meedraaien moet je ongevoelig zijn. Ben je echter wel gevoelig, dan wordt jij de "zieke" persoon genoemd,
want jij kan niet "meedraaien".

Depressief zijn,
in een maatschappij waar alles draait rond zichzelf te moeten haasten, opscheppen hoe goed je bent, en zij die ietsje zwakker zijn neer te halen;
of anders zelf als zwak te worden bestempeld,
is volgens mij een natuurlijke zaak.

Kalmeerpillen nemen vind ik heel prettig, je wordt rustig en bijna euforisch zelfs;
maar zoals antidepressiva en zo goed als alle andere psychiatrische medicatie zal veelvuldig gebruik leiden tot neveneffecten en afhankelijkheid (zowel mentaal als lichamelijk),
die lange tijd kunnen aanslepen na het nemen van de laatste dosis en zoals eerder vermeld, misschien nooit meer zullen weggaan.

Benzodiazepine withdrawal syndrome & SSRI withdrawal syndrome komen vaker voor dan artsen beseffen/toegeven.
Pharmaceutische bedrijven zullen ook niet de eerste personen zijn die hun klanten hiervoor zullen waarschuwen.

Antipsychotica zijn ook erg ongezond voor hersenen, lichaam, zenuwbanen etc.
Ik wou dat er een pil was die ik elke dag kon slikken; zodat ik ook ongevoelig kan worden,
maar de neveneffecten/risico's aan elke medicatie zijn er voor mij te veel aan;
dus neem ik het niet. En ik heb al alle soorten medicatie en natuurlijke spulletjes onderzocht... Iets die effectief werkt, zal ook "effectieve" nevenwerkingen hebben (toch zeker als je het stopt met nemen)

De enige mensen waarin ik het gebruik van antidepressiva/kalmeerpillen verantwoord zie,
zijn in geval van suicidale depressie en serieuze paniek aanvallen;
bij anderen is het risico waarschijnlijk te groot dat ze één van die mensen zullen worden die zich het gebruik van deze pillen jaren nadien zullen beklagen.

De mensen die hopeloos verslaafd en afhankelijk zijn aan deze medicatie zal je ook niet snel tegen hun eigen handel horen spreken,
maar dat doen drugsverslaafden ook niet.

Ik heb al vaak een dag of twee codeine gebruikt,
en dan een dag of twee per week xanax... op die manier vermijd je een beetje de lichamelijke afhankelijkheid en andere neveneffecten,
maar niet volledig... en mentale verslaving ontwikkeld zich snel, aangezien het prettig is om verdoofd te zijn en "weg te lopen van de realiteit".

Drugs (zelfmedicatie) of pharmaceutische medicatie,
daar ben ik nogal tegen gezien het op termijn zuur op breekt denk ik. (En je skills om te functioneren terwijl je nuchter bent, worden er op die manier ook niet beter op.)

Jimz

Legacy Member
Ik was vroeger een spring int veld gastje. Nu ben ik zo geblokkeerd als iets. En moe !!!


Sent from my iPhone using Tapatalk

Sick`

Legacy Member
Euhm. Waar liggen sommigen toch wakker van? Als antipsychotica, antidepressiva, of eender welke medicatie dan ook het enige middel is dat u in staat stelt voldoende te functioneren en er mee door te gaan, dan ga je toch niet wakker liggen over enkele horror verhalen? Medicatie moet je wel altijd onder (degelijk) medisch toezicht nemen; en niet onder het toezicht van een kwakzalver.

Ik vind het ook niet helemaal correct om een ongewenst effect meteen een 'bijwerking' te noemen. Probeer te begrijpen wat je slikt. Als je bvb Sulpiride (een antipsychoticum) slikt is het vrij normaal dat je geestelijk wat afwezig gaat zijn. Dat noem ik geen bijwerking, dat is gewoon een teken dat het zijn werk doet (heeft als doel je dopamine te doen dalen).

zord1

Legacy Member
Sick` zei:
Euhm. Waar liggen sommigen toch wakker van? Als antipsychotica, antidepressiva, of eender welke medicatie dan ook het enige middel is dat u in staat stelt voldoende te functioneren en er mee door te gaan, dan ga je toch niet wakker liggen over enkele horror verhalen? Medicatie moet je wel altijd onder (degelijk) medisch toezicht nemen; en niet onder het toezicht van een kwakzalver.

Ik vind het ook niet helemaal correct om een ongewenst effect meteen een 'bijwerking' te noemen. Probeer te begrijpen wat je slikt. Als je bvb Sulpiride (een antipsychoticum) slikt is het vrij normaal dat je geestelijk wat afwezig gaat zijn. Dat noem ik geen bijwerking, dat is gewoon een teken dat het zijn werk doet (heeft als doel je dopamine te doen dalen).
Ook al neem je het onder "toezicht", dat betekent daarom niet dat het veilig is.
En het gaat niet over "enkele horrorverhalen", maar over talloze mensen die hun getuigenis doen over hoe ze het vertrouwen stelden in hun dokter; en achteraf tot het besluit komen dat de dokter de kwakzalver is.

Mensen die echt aan psychoses leiden mogen gerust antipsychotica nemen van mij, maar dat spul schrijven ze ook voor voor angststoornissen en depressies, erg eigenljk.
En ik kan best geloven dat er mensen zijn die gelukkig zijn met hun medicatie en die vinden dat al dit gedoe overdreven is,
maar deze mensen kunnen na jaren nog van gedacht veranderen...

En zoals ik al zei, drugsverslaafden moet je ook niet proberen te overtuigen om te stoppen met hun middel.
Drugs (zelfmedicatie) en voorschriften (medicatie) = 1

Om de kans op permanente afkickverschijnselen/neveneffectten te verminderen,
moeten ze alvast heel traag afgebouwt worden. (soms trager de dokter voorstelt... want elk lichaam heeft zijn eigen ritme om terug op adem te komen),

Maar zoiezo is er denk ik altijd een kleine kans dat je een lichte vorm van "withdrawal syndrome" ontwikkeld na langdurig gebruik van deze middelen...
dus bezin eer je begint. Net zoals andere ingrijpende zaken, bvb een maagverkleining; kan het gebruik van psychiatrische medicatie levenslange gevolgen hebben.

bestendigheid

Legacy Member
Ik zou graag eens weten hoe het komt dat die middelen pas na 2 weken beginnen te werken. Ik snap nog altijd niet goed hoe het komt dat het lichaam niet direct op die pillen reageert, maar pas na geruime tijd een voldoende hoeveelheid werkzame stof in het lichaam circuleert.
Is dit een bewijs dat deze geneesmiddelen heel complex zijn en onnatuurlijk? Is dit vanwege een lichamelijke verdediging tegen dergelijke stoffen?

Whiskeyjack

Legacy Member
bestendigheid zei:
Ik zou graag eens weten hoe het komt dat die middelen pas na 2 weken beginnen te werken. Ik snap nog altijd niet goed hoe het komt dat het lichaam niet direct op die pillen reageert, maar pas na geruime tijd een voldoende hoeveelheid werkzame stof in het lichaam circuleert.
Is dit een bewijs dat deze geneesmiddelen heel complex zijn en onnatuurlijk? Is dit vanwege een lichamelijke verdediging tegen dergelijke stoffen?

Downregulatie van de serotonine-heropnamereceptoren.

Lees: receptoren die in het begin van de therapie ervoor zorgen dat er serotonine terug opgenomen wordt in het neuron, worden na enkele weken pillen slikken gemodificeerd en oefenen die functie dan in mindere mate uit, waardoor meer serotonine in de synaps, waardoor antidepressief effect.

Althans, dat is de theorie...

(en AD zijn absoluut niet complex)

glashelder

Legacy Member
Ik ben anders vrij blij met mijn antidepressiva (zei de verslaafde, I guess). Weinig tot geen bijwerkingen (ik kom wat moeilijker klaar) maar dat overstijgt héél sterk de nadelen van geen antidepressiva nemen. Zoals Sick` zegt, het stelt mij in staat om te functioneren en daar ben ik maar al te blij mee. Ik heb een jaar gestopt en ik moest toegeven dat het niet goed ging. Ook in de jaren dat ik geen antidepressiva nam ging het véél slechter met mij. Daarom ben ik weer opnieuw begonnen. Dan maar afhankelijk en verslaafd. Liever dat dan depressief, geen enkele veerkracht hebben en het elke dag moeilijk hebben.

Aanvaarden dat het zonder niet lukt is al moeilijk genoeg zonder daarvoor veroordeeld te worden. Ik zou het ook liever anders zien hoor, maar dat gaat nu eenmaal niet. Jammer, maar helaas. En verder heeft een ander daar eigenlijk niks over te zeggen. Laat staan dat mijn aanleg tot depressie zou komen door de maatschappij, of zo. Nee, het is iets heel persoonlijks, ik heb al genoeg therapie gehad om drie levens te vullen en toch lukt het niet zonder mijn half pilletje per dag. Tough shit.

Sick`

Legacy Member
bestendigheid zei:
Ik zou graag eens weten hoe het komt dat die middelen pas na 2 weken beginnen te werken. Ik snap nog altijd niet goed hoe het komt dat het lichaam niet direct op die pillen reageert, maar pas na geruime tijd een voldoende hoeveelheid werkzame stof in het lichaam circuleert.
Is dit een bewijs dat deze geneesmiddelen heel complex zijn en onnatuurlijk? Is dit vanwege een lichamelijke verdediging tegen dergelijke stoffen?

Dat is in ieder geval geen bewijs dat het complex of onnatuurlijk is.
En als je lichaam zich effectief verzet heb je een probleem :) (zie allergie).

Een ijzer/vitamine tekort heeft bvb ook zijn tijd nodig, of je dat nu met pilletjes doet, of met een speciaal dieet.
De complexiteit is hoe ons lichaam (soms niet meer correct) werkt.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan