Nuttiez zei:
Goh, het gaat dan ook niet alleen over het uitgaan. Bij aankoop van alles vertoon ik zo'n (obsessief) gedrag. Kleren -> koop ik zo weinig mogelijk, alleen echt als het nodig is en dan kijk ik ook naar 2dehands kleding. Minder boterhammen meenemen naar het werk -> ik kom langer toe met een brood. Soms eet ik gewoon droog brood -> hoef geen charcuterie te kopen.Zet zelden de verwarming ergens op -> weeral bespaard. Gsm is helemaal kapot (scherm, sommige functies, ..) -> wil geen nieuwe kopen want dat kost geld. Etc....
Zelfde met mijn auto -> Heb ik die überhaupt nodig? Kan ik niet alles met de fiets? Als ik die verkoop heb ik weeral extra geld....
Het zijn maar enkele snelle voorbeelden, maar zo gaat mijn gedachten gang dus continue. Zelfs over 0.50 eurocent zit ik in de knoop met mijzelf.
Sinds ik werk is het alleen maar erger geworden en zeker sinds ik mijn auto heb gekocht (eerste grote aankoop), toen ik nog student was had ik hier weinig last van, ik leefde spaarzaam maar kon wel eens iets uitgeven.
Je moet weten dat ik nog thuis woon, dus geen enkele kost heb.
Ik heb ondervonden:
- hoe minder geld ik heb, hoe meer ik uitgeef.
- hoe meer geld ik heb, hoe minder ik uitgeef.
Heel merkwaardig is dat; omdat logica dicteert dat indien ik arm ben, ik minder rap de laatste centen zou uitgeven.
Maar als ik genoeg geld heb, zal ik ook nooit iets nieuws kopen, en net als jou stressen dat ik geen cola van 2€ moet betalen als die in de supermarkt 50cent kost.
Gaandeweg gaan je extreme rationalisaties versmelten in een gedragspatroon; en ik vermoed dat dat bij jou al gebeurd is. De eerste stap om minder extreem (!) gierig te zijn: Twijfel aan je beslissing om gierig te zijn.
Als je constant twijfelt over je geld uitgeven, probeer bij kleine dingen (zoals een cola) toch eens 'ja' te zeggen. Niet omdat het echt nodig is; maar om die extremen te vermijden. Als je af en toe je eigen gekheid doorprikt; kun je makkelijker met jezelf leven.
Ik snap trouwens niet waarom gierigheid sociaal contact zou voorkomen.
Meer nog; als je voedsel en drank vasthangt met sociaal contact, dan lijkt me dat ook niet echt bevorderlijk.
Het advies dat ik altijd kreeg: oefenen, kleine stapjes ondernemen om contact te onderhouden met iemand.
Iemand de weg vragen, iemand de tijd vragen (ook al weet je die), om jezelf te trainen.
Daarna langere gesprekken proberen; mensen ontmoeten via hobbies, muziek, film, ...
(het is het advies dat mij gegeven werd, voor mij werkte het niet, maar misschien heb jij meer geluk?)